سبوح قدوس

داغ کربلا داغ رفتن حر نیست، داغ کربلا داغ رفتن حبیب نیست، داغ رفتن عون و جعفر نیست، داغ رفتن قاسم و اکبر نیست، داغ رفتن عباس و اصغر نیست، داغ رفتن و شهید شدن حسین(ع) نیست. داغ، داغی عظیم و بس دشوار است. داغ، داغ چادر است، داغ اسیری بی بی زینب(س)، اسیری ام کلثوم. و این داغ است که چشمان حضرت صاحب(عج) برای آن خون می گرید. و این داغ است که اگر قاسم بود، اکبر بود و اگر عباس و حسین(ع) هم بودند خون می گریستند.

آری داغ کربلا داغ چادر(اسیری) است نه داغ قطعه قطعه شدن اکبر، نه داغ قلم شدن دستان علمدار نه داغ سر بریده حسین(ع).  

منبع : موج الحسین(ع)

سلام

دیشب تو یه مراسمی بودم که سخنرانش مطالب بسیار زیبایی در مورد غدیر گفت که دلم نیومد خلاصش. نگم :

هیچ تا حالا توجه کردید که پس از ٢٣ سال تبلیغ و پیامبری ، پیغمبر و آیه های فراوانی که در مورد کسانی که ایمان آوردند و مومنین و پس از این همه رنج و زجری که مسلمانان تحمل کردند درست در حج آخر پیامبر آیه ای با  این مضمون به پیامبر نازل می شه (البته نکته قابل توجه اینه که خداوند متعال این آیه را با لفظ ای کسانی که ایمان آوردید و ای مومنین شروع نمی کنه بلکه می گه ای مردم )

ای مردم فکر می کنید همین که گفتید ایمان آوردید ، تمام و شما  را در هیچ فتنه(آزمایشی) قرار نمی دهیم

همچنین به پیامبر گفته می شود اگر این پیغام را به مردم نرساند زسالت خود را انجام نداده است(بعد از این همه سال وتلاش وتحمل رنج)پس باید مطلبی بسیار بسیار بسیار مهم باشد؛ و آن چیزی نیست جز غدیر  و ولایت حضرت  امیر المومنین علی بن ابیطالب(علیه السلام)

و در ادامه این آیات اشاره شده که کسانی که در این فتنه سربلند بیرون نیایند ؛ کافر خواهند بود (باز هم اشاره می کنم بعد از این همه تحمل رنج!!!)

از طرفی خداند متعال می فرماید امروز اکمال دین و اتمام نعمت رابرای شما قرار دادم.

پس بنازم به امیری که ولایت او هدف وغایت خلقت بشریت(ولایت) است

نازد به خودش خدا که حیدر دارد / دریای فضائلی مطهر دارد

همتای علی نخواهد آمد والله / صد بار اگر کعبه ترک بردارد

خورشید چراغکی ز رخسار علیست / مه نقطه کوچکی ز پرگار علیست

هرکس که فرستد به محمد صلوات / همسایه دیوار به دیوار علیست

هیچ کس را به اندازه تو اذیت نکرده ایم ؛ بیش از هزار و صد وشصت و اندی سال منتظر ماندی تا بفهمیم که «بی همگان به سر شود     بی تو به سر نمی شود»، ‌تا بفهمیم بدون تو هیچیم و کاری نمی توانیم بکنیم ؛ تا باور کنیم که تا تو نباشی همیشه  گرفتار رنج و فساد وظلم هستیم. منتظر ماندی تا برای آمدنت کاری کنیم و موانع را برداریم ؛ منتظر ماندی تا لیاقت پیدا کنیم و دردمندانه و دلسوزانه فرمودی که:

اگر شیعیان ما،‌که خداوند بر انجام طاعت موفقشان بدارد،‌در وفا کردن به عهد ما همدل بودند، مبارکی ملاقات ما از آن ها به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدار ما  همراه با معرفت ما به سوی آنها می شتافت. پس ما را از آنها پوشیده نمی دارد،‌ مگر همان چیزهایی  که از آنها به ما می رسد و ما دوست نداریم  و از آنها انتظار نداریم.